السيد الگلپايگاني

156

مجمع المسائل ( فارسي )

كند ولى در صورت عدم مراعاة مانع از صحت ازدواج نيست . س 431 - هر گاه مرد بواسطة آن كه مفاسد وخلاف احكام الهى در أكثر زنان ودوشيزگان ايجاد شده نتواند همسرى در خور طبع خود پيدا نمايد كه مطابق احكام ودستورات قرآن عمل كند وخوف دارد كه اگر ازدواج كند از جهات مختلفه ضرر به دستورات ديني أو وارد آيد در صورتي كه حافظ نفس خود از محرمات باشد جايز است ترك ازدواج نموده بدون گرفتن زن دوران حيات خود را سپرى نمايد يا نه . ج - در فرض سؤال ترك آن جايز است اگر چه عزوبت مكروه است . س 432 - بانوئى ادعا مىنمايد چندين سال قبل مردى را براي خودش صيغه نموده وخودش اجراى صيغه كرده وهنوز آن صيغه به قوت خود باقي است ولى جهت اثبات اين ادعاء دليلي ندارد واين كه آيا صيغه جارى شده ويا اجرتى در بين بوده ومدتي داشته وآيا شاهدي در اين مورد دارد يا ندارد تماما مشكوك است آيا چنين ادعائى صحيح است يا نه . ج - قول وفعل مسلمان مسموع ومحكوم به صحت است مگر آن كه علم به كذب آن باشد ودر صورت انكار زوج محتاج به مرافعه شرعيه است . س 433 - شخصي دخترى را به مدت يك سال متعه كرد وپس از يك سال أو را به عقد دائم در آورد واكنون يقين دارد كه با أم الزوجة مقاربت نموده ولى نمىداند آيا مقاربت با أو در أيام متعه بوده ويا در أيام عقد دائم در اين صورت آيا اين زن فعلا زوجه اين مرد است وباقي باشد ويا بايد از أو جدا شود . ج - در فرض مسأله كه شك دارد زنا قبل از عقد دائمي ودخول بوده يا بعد از عقد ودخول عقد محكوم به صحت وزوجه محكومه به زوجيت است . س 434 - زن ويا دخترى از راه زنا با مردى هم بستر شدند واز اين مرد حمل برداشت فعلا شخص ديگرى غير زانى ميخواهد با زن مزبوره ازدواج كند در صورتي كه